مسابقات جودو المپیک لس آنجلس 1984

جودو المپیک لس آنجلس ۱۹۸۴

جو = یعنی طبیعی بودن یا راهی که طبیعی است و با حقیق گیتی سازگاری و مطابقت دارد و هر …

 

http://www.filmsport.ir/wp-content/uploads/2014/03/li.png گلچینی از زیباترین مسابقات جودو المپیک لس آنجلس ۱۹۸۴

 

http://www.filmsport.ir/wp-content/uploads/2014/03/li.png مجموعه استثنایی مسابقات همراه با  فینال ها و حاشیه  مسابقات جودو المپیک لس آنجلس

 

http://www.filmsport.ir/wp-content/uploads/2014/03/li.png این مجموعه شامل  ۱  حلقه فیلم است

 

http://www.filmsport.ir/wp-content/uploads/2014/03/li.pngبرای سفارش فیلم وکسب اطلاعات بیشتر با شماره های زیر تماس بگیرید :  ۰۹۱۹۶۳۸۳۱۳۶ ۰۹۱۱۹۱۹۹۰۹۳

 

http://www.filmsport.ir/wp-content/uploads/2014/03/li.png تحویل دو روزه درب منزل                                                   http://www.filmsport.ir/wp-content/uploads/2014/03/li-hover.pngلیست کامل فیلم های جودو

————————————————————————————————–———————–———————–

جودو المپیک لس آنجلس

 

جودو المپیک لس آنجلس ۱۹۸۴

 

تاریخچه جودو

جو = یعنی طبیعی بودن یا راهی که طبیعی است و با حقیق گیتی سازگاری و مطابقت دارد و هر بشری باید آن را دنبال کند و بیاموزد و دو یعنی راه و روش .

● جوجیتسو چه بوده است ؟ ما در ورزشهای مبارزه ای معمول شرق مثل سومو – جودو – ایکیدو – کندو و کاراته بوده است . هر دفاع و حمله بدون اسلحه و یا به ندرت با اسلحه علیه حریف مسلح یا بدون اسلحه جوجیتسو نامیده می شد و تحت نامهای متعدد مثل یاوارا – تائی جوتسو – واجوتسو – کمپو – هاکودا و بسیاری نامهای دیگر شناخته شده و تاریخچه آن به ۲۵۰۰ سال قبل برمی گردد.  می دانیم مردم شرق آسیا عموما ً کوچک اندام و نسبت به مردم شمال و مرکز آسیا ضعیف بودند این مردم احتیاج داشتند به هر شکل و یا هر پدیده ای ضعف و کوچکی خود را جبران نمایند و به همین علت در ژاپن قدیم هزاران مدرسه برای تعلیم جوجیتسو وجود داشته در بعضی از این مدارس شاگردان را به نسبت پیشه ای که مورد نظرشان بوده طبقه بندی می کردند . مثلا ً کار افرادی که می خواستند سامورائی شوند با کسانی که برای قهرمانی و شرکت در مسابقات تمرین می کردند و کسانی که می خواستند زندانبان شوند ، فرق کلی داشت .

تولد جودو = سومو یکی از ورزشهای محبوب ژاپن است که امروزه به صورت پرفشنال اداره و انجام می شود و اولین ورزشی است که از جوجیتسو جدا شده جودو نیز در سال ۱۸۸۱ بوجود آمد . مبتکر سومو مشخص نیست ولی مبتکر و بوجود آورنده جودو پروفسور جیگارو کانو فقید است این نام برای همه جودو کارهای دنیا آشنا و محترم است. ابتدا کانو برای ورزیدگی بدن خود به یکی از مدارس آموزش فنون جوجیتسو معرفی گردید . اولین استاد کانو (فوکودا) بود فوکودا از میان فنون جوجیتسو فنون پیچاندن – قفل کردن مفصل ها و شکستن دست و پا را با استفاده از اهرم خوب می دانست . او از قهرمانان اعجاب آور آن روزگار بود چون در سن ۱۸ سالگی به درجه استادی رسیده بود پس از مرگ استاد که در جوانی اتفاق افتاد کانو به فکر ابداع جودو و تفکیک و کلاسه کردن فنون آن افتاد . و این زمان بود که کانو در دانشگاه توکیو تحصیل می کرد و پس از اتمام دوره دانشکده به یکی از معابد بودائی به نام (ای شوجی) رفت و در آنجا با آرامش خیال و تفکر بسیار جودو را بوجود آورد .

● جودو در المپیک

موافقت گردید که در سال ۱۹۶۴ جودو در اثر تلاشهای فراوان استاد کانو و کمیته ملی المپیک ژاپن بالاخره به المپیک توکیو راه یابد . در این تاریخ جودو به ورزشهای المپیکی پیوست و در سه وزن ۶۸ – ۸۰ و بالای ۸۰ کیلو و وزن آزاد (اوپن) برگزار گردید . المپیک بعد در سال ۱۹۷۲ در مونیخ برگزار و قهرمانان در وزنهای ۶۳ – ۷۰ – ۸۰ – ۹۳ و وزن آزاد به مبارزه برخاستند . المپیک بعد در سال ۱۹۷۶ در مونترال جودوکاران دنیا در اوزان فوق مقابل یکدیگر ایستادند . این مسابقات در سال ۱۹۸۰ در المپیک مسکو دنبال گردید که به دنبال تحریم این المپیاد از طرف بعضی کشورها ، کشور ژاپن در این مسابقات حضور نیافت.

● جودو در جهان و المپیک

سالها قبل از این که جودو به مسابقات المپیک راه پیدا کند مسابقات بین المللی این ورزش برگزار می گردید . اطلاعات مختصری درباره مسابقات بین المللی و المپیکی جودو به عرض خوانندگان عزیز می رسد. اولین مسابقات بین المللی جودو در سال ۱۹۵۶ در توکیو برگزار شد این مسابقه بطور بی وزن انجام گردید و قهرمان این مسابقات آقای (ناشویی) از کشور ژاپن بود . دومین مسابقات بین المللی جودو در سال ۱۹۵۸ (دو سال بعد) در توکیو برگزار گردید این مسابقات نیز بطور بی وزن انجام و آقای (سون) از ژاپن برنده این مسابقات بود . سومین دوره مسابقات در پاریس برگزار شد . این مسابقات نیز بطور بی وزن در ۱۹۶۱ انجام گردید . در سال ۱۹۶۵ یعنی درست ۴ سال بعد مسابقات بین المللی در (ریودوژانیرو) برگزار شد . این مسابقات در سه وزن (۶۸ کیلو و ۸۰ کیلو و بالای ۸۰ کیلو و وزن آزاد) برگزار شد و قهرمان بی وزن این مسابقات ( آقای اینوکوما) بود که هم اکنون نامبرده در تعلیمات تیم ملی جودو و ژاپن فعالیتهای مؤثری دارد . در سال ۱۹۶۷ ( سال بعد) باز مقررات وزنها تغییر کرد و در این سال مسابقات در ۵ وزن (۶۳ کیلو – ۷۰ کیلو – ۸۰ کیلو – ۹۳ کیلو و بالای ۹۳ کیلو و وزن آزاد) برگزار می گردد .

● کاتاگورما

جیگاروکانو حتی یک روز هم از رفتن به سالن تمرین “های کوبا” غفلت نمی کرد . اگر مربیش بدلایلی تمرین را تعطیل می کرد یا سر تمرین نمی آمد ، او به تنهایی تمرین می کرد یا از شاگردان دیگر استفاده می کرد . همراه کانو در “های کوبا” مرد جوانی تمرین می کرد که “کن کی چی فوکو چی ما” نام داشت که این جوان اختلاف وزن وحشتناکی با کانو داشت . او حدود ۲۰۸ پوند بود و کانو ۹۹ پوند بود . روی این اصل کانو هیچ دلیلی برای شکست فوکوچی ما در مقابل خودش نداشت . بنابراین کانو سعی زیادی می کرد از فنونی که آموخته سود جوید حتی از مطالعات زیادی در مورد تمرینات فیزیکی دیگر ممالک از قبیل سومو می کرد . تا اینکه یک روز او فکری کرد که تمام سعی و کوشش او را جواب داد . او بلند کرد ؟ بله ، او فوکوچی ما را روی شانه هایش قرار داد و بلند کرد و چرخاند و به زمین زد ، به زیبایی که ممکن بود ، تکنیکی که او به کار برد امروزه کاتاگورما نام دارد .

جودو المپیک لس آنجلس

جدول نتایج مسابقات جودو در تاریخ المپیک از ۱۹۶۴ تا ۲۰۰۸

 

نتایج بدست آمده در بازیهای المپیک از سال ۱۹۶۴ توکیو تا سال ۲۰۰۸ پکن را مشاهده می کنید.

در المپیک ۱۹۶۴ ورزش رزمی جودو برای اولین بار  جواز حضور در مهمترین رقابت ورزشی جهان را به دست آورد. پروفسور جیگارو کانو (ابداع کننده رشته جودو) نیز اولین عضو آسیایی کمیته المپیک می باشد که این نیز از دیگر افتخارات هنر رزمی جودو می باشد.

تاکنون هیچ کدام از جودوکاران ایرانی مفتخر به دریافت مدال در بازیهای المپیک نشده اند. امیدواریم در آیند این افتخار نصیب کشور عزیزمان شود.

 

 

 

رده بندی مسابقه های جودو بازی های المپیک (مردان)

وزن منهای ۶۰ کیلوگرم

سال

طلا

نقره

برنز

۱۹۸۰

تیری ری

(فرانسه)

رافائل رودریگوئز

(کوبا)

تیبور کینچس (مجارستان) و

آرامبی یرنیژ (شوروی)

۱۹۸۴

شینجی هوسو

کاوا (ژاپن)

جائه یوپ کیم

(کره جنوبی)

نیل اکرزلی (بریتانیا) و

ادوارد لیدل (ایالات متحده)

۱۹۸۸

جائه یوپ کیم

(کره جنوبی)

کوین آسانو

(ایالات متحده)

شینجی هوسوکاوا (ژاپن) و

آمیران توتیکاشویلی (شوروی)

۱۹۹۲

نزیم گوسینف (کشورهای متحد)

یون هیون

(کره جنوبی)

تادانوری کوشینو (ژاپن) و

ریچارد تروتمان (آلمان)

۱۹۹۶

تاداهیرو نومیورا (ژاپن)

گیلرمو جیووینازو (ایتالیا)

دورج پالان نارمانداخ (مغولستان) و

ریچارد تروتمان (آلمان)

۲۰۰۰

تاداهیرو نومیورا (ژاپن)

جانگ بیو کایونگ

(کره جنوبی)

مانویلو پولوت (کوبا) و

آیدین اسماگولوف (قرقیزستان)

۲۰۰۴

تاداهیرو نومیورا (ژاپن)

نستور خرجیانی (گرجستان)

خاشباتارتساگان باتار(مغولستان) ومین هو چوی (کره جنوبی)

۲۰۰۸

مین هو چوی
(کره جنوبی)

لودویگ پاسچر

(اتریش)

ریشد سیبوروف (ازبکستان) و

روبن هوکس (هلند)

 وزن منهای ۶۶ کیلوگرم

سال

طلا

نقره

برنز

۱۹۸۰

نیکلای سولودوشین (شوروی)

تسندینگ دامدین (مغولستان)

ایلیان ندکوف (بلغارستان) و

جانوز پاولوفسکی (لهستان)

۱۹۸۴

یوشی یوکی ماتسوکا (ژاپن)

جانگ هو هوانگ (کره جنوبی)

مارک الکساندر (فرانسه) و

 ژوزف ریتر (اتریش)

۱۹۸۸

کیونگ کئون لی (کره جنوبی)

جانوز پاولوفسکی (لهستان)

برونو چارابتا (ایتالیا) و

یوسوکی یاماموتو (ژاپن)

۱۹۹۲

رودریگو کاردوسو (برزیل)

ژوزف سزاک (مجارستان)

ایسراییل هرناندز (کوبا) و

یودو کویلماز (آلمان)

۱۹۹۶

یودو کویلمالز (آلمان)

یوکی ماسا ناکامورا (ژاپن)

کارلوس گیمارش (برزیل) و

 ایسراییل هرناندز (کوبا)

۲۰۰۰

حسین اوزکان (ترکیه)

لاربی بنبوداد (فرانسه)

گیلرمو جیو وینازو (ایتالیا) و گیورگی وازاگاشویلی (گرجستان)

۲۰۰۴

ماساتو یوچی شیبا (ژاپن)

ژوزف کرانش (اسلوواکی)

گیورگی گیورگیف (بلغارستان) و

 یودانیس آرنسیبیبا (کوبا)

۲۰۰۸

ماساتو یوچی شیبا (ژاپن)

بنجامین دربلت (فرانسه)

پاک چول مین (کره شمالی) و

یودانیس آرنسیبیبا (کوبا)

وزن منهای ۷۳ کیلوگرم

سال

طلا

نقره

برنز

۱۹۶۴

تاکه هیده ناکاتانی (ژاپن)

اریک هانی (سوییس)

آرنوس بوگولوبفس (شوروی) و

 اولگ استپانوف (شوروی)

۱۹۷۲

تاکایو کاواگوشی (ژاپن)

[دیسکافیله]

کیم یونگ ایک (کره جنوبی) و

 ژان مونیر (فرانسه)

۱۹۷۶

هکتور رودریگوئز (کوبا)

چانگ ایون کایونگ (کره جنوبی)

فلیسی مارییانی (ایتالیا) و

 ژوزف تانچیک (مجارستان)

۱۹۸۰

ازیو گامبا (ایتالیا)

نیل آدامز (بریتانیا)

راودان داوا آدالای (مغولستان) و

کارل هاینر لمان (آلمان شرقی)

۱۹۸۴

بیونگ کئون آن (کره جنوبی)

ازیو گامبا (ایتالیا)

کریت براون (بریتانیا) و

لوییز اونمیورا (برزیل)

۱۹۸۸

مارک الکساندر (فرانسه)

اسون لول (آلمان شرقی)

مایکل اسواین (ایالات متحده) و

 گیورگی تنادزه (شوروی)

۱۹۹۲

0 پاسخ

ارسال یک پاسخ

در گفتگو ها شرکت کنید.

پاسخ دهید